Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

ΚΑΛΩΣ ΗΡΘΑΤΕ ΣΤΟΥΣ ΑΣΤΙΚΟΥΣ ΜΥΘΟΥΣ ΚΑΙ ΘΡΥΛΟΥΣ,ΤΟ BLOG ΤΟΥ ΜΥΣΤΗΡΙΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΑΓΝΩΣΤΟ.ΕΛΑΤΕ ΝΑ ΣΑΣ ΤΑΞΙΔΕΨΟΥΜΕ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΑΜΕΤΡΗΤΟΥΣ ΜΥΘΟΥΣ ΚΑΙ ΘΡΥΛΟΥΣ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ.ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΠΟΥ ΕΧΕΤΕ ΑΚΟΥΣΕΙ ΚΑΠΟΙΟ ΒΡΑΔΥ ΚΑΙ ΣΑΝ ΕΚΑΝΑΝ ΝΑ ΑΝΤΡΙΧΙΑΣΕΤΕ.ΕΔΩ ΘΑ ΒΡΕΙΤΕ ΤΑ ΠΑΝΤΑ

πηγες      http://eglima.blogspot.com/

                 http://www.paranormap.net/

Δευτέρα, 18 Ιανουαρίου 2010

ΡΩΤΑ ΤΟΥΣ ΝΕΚΡΟΥΣ


Πρεπει να εχω χαθει τελικα.
Αυτα ηταν τα λογια του Γιαννη που οδηγουσε την ολοκαινουργια 316 του στους δρομους του Αμαρουσιου.
Κυριακη βραδυ μες στην καρδια του χειμωνα δυσκολα βρισκεις στα βορεια προαστια καποιον διαβατη να ρωτησεις.
Ετσι ο Γιαννης προσπαθουσε να βρει τον δρομο στα τυφλα.Ξαφνικα ειδε μπροστα του μια πινακιδα.
Ενα αισθημα ανακουφισης τον πλημμυρισε το οποιο ομως αμεσως εγινε απογοητευση.
''ΝΕΚΡΟΤΑΦΕΙΟ ΑΜΑΡΟΥΣΙΟΥ'' διαβασε στην ταμπελα ο ηρωας μας.
Ωραια σκεφτηκε...θα ρωτησω τους....νεκρους και ενα ειρωνικο γελιο ακουστηκε στην ερημια της περιοχης.
Ξαφνικα η ματια του επεσε σε μια φιγουρα εξω απο την πυλη του νεκροταφειου.Ητανη πλατη μιας μικρης καταξανθης κοπελας ντυμενη
με ενα καταλευκο φορεμα χωρις μανικια ,οχι το ιδανικοτερο για την εποχη.
Αμεσως ο ηρωας μας πατησε φρενο για να ρωτησει για την οδο που αναζητουσε τοση ωρα.
Δεν του εκανε εντυπωση ουτε ο τοπο ουτε ο χρονος ουτε καν η αποκοσμη μορφη που αντικρυσε δευτερολεπτα πριν.
Κοιταξε απ τον καθρεφτη πισω αλλα δεν ειδε τιποτα παρα μονο την μαντρα του κοιμητηριου και την ομιχλη που απλωνοταν σιγα σιγα στον δρομο.
''Η φαντασια μου σημερα μου παιζει παιχνιδια '' σκεφτηκε ο Γιαννης και ετοιμαστηκε να ξεκινησει ξανα το αυτοκινητο.
Τοτε η ματια του επεσε στο καθρεφτακι και κοιταξε πισω.Διεκρινε μια σκια πισω του,η ιδια σκια,η ιδια μορφη που ειχε δει πριν λιγο.... με την διαφορα ομως οτι τωρα ηταν στο πισω καθισμα του αμαξιου του.
''Ρωτα τους νεκρους .Ρωτα τους νεκρους. Αυτοι ξερουν''του ψιθυρισε με τα νεκρικα της χειλη και ο Γιαννης εντρομος ειδε ενα καταλευκο νεκρικο προσωπο με 
τις κογχες των ματιων αδειες,κενες.Αντι για δυο παιδικα ματακια υπηρχε δυο μαυροι κυκλοι.
Και τοτε αιμα πηχτο αρχισε να τρεχει απο εκει.Πλημμυρισε τα μαγουλα, το προσωπο του κοριτσιου,λερωσε το καταλευκο φορεματακι της και αρχισε να χυνεται πανω στην θεση του οδηγου και στον ιδιο τον Γιαννη ο οποιος δεν αντεξε και λιποθυμισε.
Ηταν 7.15 το πρωι οταν μια δυνατη φωνη επανεφερε τον ηρωα μας στην πραγματικοτητα και στη καθημερινη ζωη.''Εδω δεν ειναι παρκινγκ,να πας αλλου να βαλεις το αμαξι σου'' φωναξε ο φυλακας του νεκροταφειου.
Ο Γιαννης κοιταχτηκε.δεν υπηρχε τιποτα στο αμαξι του,ουτε καν μια ελαχιστη κηλιδα αιματος.Γρηγορα ξεκινησε και κατευθυνθηκε σπιτι του.Εκει βυθιστηκε στον υπολογιστη του και αρχισε να αναζητει πληροφοριες για την περιοχη που βρεθηκε χτες το βραδυ.Και εμαθε.
Το κοριτσακι το λεγανε Αννα και ενα βραδυ καποιος ασυνειδητος οδηγος το χτυπησε και το αφησε εκει να ξεψυχησει.
Απο τοτε εμφανιζεται σε ανυποψιαστους οδηγους για να θυμιζει πως εφυγε αδικα και για να προειδοποιει πως τους νεκρους πρεπει να τους σεβονται γιατι αυτοι ξερουν τα παντα.
Ρωτα τους νεκρους........Ρωτα τους νεκρους....αυτοι ξερουν.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου